De jongen in het achterhuis van Sharon Dogar

Dit boek is een aanrader als je Het Achterhuis van Anne Frank hebt gelezen. En wie heeft dat nou niet? Anne vertelt in haar dagboek over haar leven op een onderduikadres. Ze schrijft over haar ouders en zus, over de medebewoners van het achterhuis. Over haar angsten en gevoelens. Haar puberteit die ondanks alles toch door zet. De puberteit die ze doormaakt met Peter.
Sharon Dogar vertelt namens Peter zijn verhaal. Het past naadloos in het verhaal van Anne. Zijn belevenissen in het achterhuis, op de zolder en met de andere bewoners door zijn ogen gezien. Het geeft een mooi compleet beeld van het leven in het Achterhuis. Het enige verschil is dat het verhaal van Anne echt is. Het verhaal van Peter is gebaseerd op het dagboek van Anne en de gedachten van de schrijfster zelf. Maar het klinkt allemaal zo vanzelfsprekend dat de lezer dat toch een beetje vergeet. Voor mij is de sterfscene van Peter de mooiste passage in het boek. Hij is overleden vlak voor het einde van de oorlog in een ander kamp dan dat van Anne. Waar Peter is gestorven is wel gedocumenteerd en dus zo beschreven in het boek. Het uiteindelijke sterven is zo mooi omschreven wat Peter gedacht en gevoeld zou kunnen hebben op het moment van zijn dood. Pakkend en smaakvol, zo ver als je van smaakvol kan spreken bij een sterfgeval.
Voor mij persoonlijk, komt dit boek naast dat van Anne in mijn boekenkast te staan. Opdat we nooit zullen vergeten.

De ontdekking van ... Harry Mulisch

Onlangs kreeg ik van een belezen schoonzus een dijk van een boek! Het was dik, erg dik maar na de eerste hoofdstukken wist dat ik een goed boek in handen had. Ik heb het over de ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Het verhaal gaat over twee mannen, die elkaar op bijzondere wijze ontmoeten door toedoen van "boven" Deze mannen hebben een taak gekregen maar ze weten hier niets van. Hun leven wordt gemanipuleerd door de Heren van Boven die ook weer in opdracht werken.
Want er is iets totaal scheef gegaan in de wereld naar de zin van God. Dat moet worden rechtgezet. Daar is de zoon van Onno Quist, opgevoed door Max Delius, voor op de wereld gezet.Ook hier is niemand van op de hoogte. Maar hij is wel de uitverkorene. Aan Quinten de schone taak om het scheve weer recht te zetten. Het duurde even dat ik dit ontdekte in het verhaal maar dat maakte voor het lezen niet uit. Tijd zat, het boek heeft ruim negenhonderd bladzijden!
Het verhaal is eigenlijk wel vergezocht maar komt zo goed tot zijn recht. Natuurlijk wordt de jodenvervolging genoemd. En natuurlijk gaat de politiek op de hak. Maar het klopt allemaal in dit boek. De zoon die de hemel moet ontdekken groeit op bij de sterrewacht van Kamp Westerbork. Uiteindelijk is de climax in Jeruzalem. Ook weer iets wat klopt. Lijkt mij typisch Mulisch.
Moet tot mijn schande bekennen dat ik nog nooit iets van Harry Mulisch had gelezen. Dat kwam vanwege het feit dat iedereen boeken van hem las op de middelbare school. Ik wilde anders zijn. Maar nu heb ik daar spijt van. Die man was een taalvirtuoos. In "De ontdekking van de hemel" heb ik, ondanks alle ellende in het verhaal, genoten en gelachen om de woordkeuze's en de dialogen van de Max Delius en Onno Quist. Dit boek is een samenspel van een goed verhaal en mooie woorden. Beter kun je het niet hebben. Dat is waarom ik lees.