Glansrol van Loes den Hollander

Die vrouw schrijft in een sneltreinvaart! Het is bijna niet bij te houden welk boek haar laatste is. Dit verhaal gaat ook over een jonge vrouw zoals in al haar boeken. Zij is dit keer de dader en niet het slachtoffer. Ze speelt ook het slachtoffer. Daarom heet het ook Glansrol.  Tot op het laatst speelt ze die rol zo goed dat ik nu eigenlijk niet meer weet wat ze nu echt was. Komt wel naar voren in het boek. Hoe snel ze ook schrijft, er zitten geen loose ends in. Het is eenvoudig maar toch klopt het. Dat vind ik wel knap.
Volg Loes op twitter en laatst twitterde ze dat ze haar nieuwe hoofdpersoon zou laten schrikken. Maar dat dit na het opruimen van de kerstboom in real time was dit nog niet gebeurd. In een tweet vroeg ik haar of de hoofdpersoon hard was geschrokken. In haar reply stond dat ze even afgeleid was maar dat het binnen nu en een uur zou gebeuren. Het was leuk om dat berichtje terug te krijgen. Vandaag twitterde Loes dat er een nieuw idee voor een roman te binnen was geschoten. Dit moest even geparkeerd worden. Er zit dus nog meer in de pen.
Het verhaal zelf? Ja, leuk voor een avond op de bank. Maar dan is het ook weer uit. Ik lees deze boeken na een lastig boek. Lekker ontspannend. Ieder boek wat ze uitbrengt zal ik lezen. En gelukkig kan ik haar bij houden.
Las trouwens op mijn twittertimeline dat Isabel Allende ook weer begonnen is aan een boek. Zij kondigde aan dat het bijna 8 januari was. Tijd om weer te gaan beginnen. Zij is al haar boeken op 8 januari begonnen. Ook daar kijk ik naar uit.
So many books and so little time...

De 100-jarige die uit het raam klom en verdween.

Dit boek is me aangeraden door iemand die het weet. Ik ben begonnen in overtuiging dat zij het wist. En ben door gegaan met lezen toen het even vastliep. Op een gegeven moment, ergens na 100 blz. zat ik er in. En ja, hoor zij weet het. Een heerlijk boek waarin het verhaal aan de oppervlakte van het ene toevalligheidje in het andere valt. Weliswaar met ver strekkende gevolgen. Eigenlijk is het verhaal te absurd om waar te zijn. Maar wat zo ontzettende leuk is dat de 100-jarige een bewogen leven heeft gehad. In de afgelopen 100 jaar heeft ons leven door allerlei uitvindingen en oorlogen een flinke wendig gekregen. 110 jaar geleden kabbelde ons leven voort. Maar 100 jaar geleden werd men vindingrijk en van de ene uitvinding komt de andere. Deze man heeft alles op de voorgrond meegemaakt. Bepalende oorlogen, grote (en gekke) mannen gesproken. Reizen gemaakt.  Noem het maar op. Van alles wat wij allemaal voor ogen hebben, trouwen, kinderen krijgen  en gezond oud worden heeft hij alleeen maar het gezond oud worden behaald. Maar ondertussen meegemaakt waar wij alleen maar van kunnen dromen. Mooi boek waarin de geschiedenis van de vorige eeuw goed neergezet wordt.
Sailliant detail: op het moment dat ik las over  het leven van Kim Jong Il, ging hij in het echt dood. Ik vond dat zo pakkend. In het boek wordt hij afgeschilderd als een kleine huilebalk. En in de media kwamen de verhalen los hoe geweldig hij zou moeten zijn. Wat zou nou waar zijn? Of is beide fictie?
Misschien weet mijn bron het?