Verassing: Het vergeten gezicht van Elle van Rijn!

Het gebeurd me niet vaak maar ik kon dit boek niet wegleggen, zelfs niet toen ik het uit had. Ben tot diep in de nacht doorgegaan met het lezen van een spannend origineel verhaal. Ben oprecht verrast door de wendingen in dit boek. Was heerlijk om weer eens zo gepakt te worden door een verhaal. Er is al veel geschreven over dit boek. Ik draag mijn steentje ook bij.
Het verhaal gaat over een journaliste die de koffer krijgt na een reis naar Londen, van iemand anders. Op dat moment lopen alle paden dood voor het hoofdpersoon. Geen baan, vage familie en geen partner doen haar besluiten die koffer terug te brengen naar de rechtmatige eigenaar. In de koffer zit een boek met een intrigerend verhaal. De eigenaresse van de koffer is verdwenen. Maar haar partner weet haar aan zich te binden. Dan gaat het verhaal echt lopen. Ik kon er eerst niet bij waarom ze besloot die koffer terug te brengen. Vind dat eigenlijk nog het enige vage aan het verhaal. Maar het was de noodzakelijke wending om te de kern van het boek te komen. In het boek, uit de koffer, speelt een verhaal over onderdrukking in de oorlog. Het blijkt waargebeurd te zijn en de gevolgen van de acties van die twee mensen lopen door tot in het heden. Het wisselen van identiteit vanwege een man, de onderdrukking die mensen elkaar kunnen aandoen. Maar ook het egoïsme van de liefde komen hier goed naar voren. Want het bevrijden van een politiek gevangenen uit een Duits strafkamp had gevolgen voor de medekampgevangenen. Het tegen de wil vast houden en zelfs laten verdwijnen van een vrouw geeft onherroepelijk verdriet bij de achterblijvers. De vrouw in het kofferboek verwisselt van identiteit. Na dat ik dit boek uitgelezen had en het niet weg kon leggen, heb ik de eerste bladzijde nogmaals gelezen. En toen bleek dat de identiteit van de journaliste ook veranderd was! Toen was het pas klaar voor mij!
Nogmaals ik kon dit boek niet wegleggen. Waarom niet? Het verhaal was niet af. Ik heb het boek bekeken, de kaft, de foto van de schrijfster, zelfs het kleine kaartje van de bibliotheek. Het was niet genoeg. Tot ik de eerste bladzijde herlas! De hele literaire puzzel viel in elkaar. Het plaatje was gevormd! Ik vind het ontzettend knap geschreven. Ik heb van dit boek echt genoten!

Volgende: uitglijder van Loes den Hollander

Terwijl dit boek nog als toptitel in de bibliotheek staat is het volgende boek, Glansrol, al uitgebracht. Als je Loes volgt via Twitter weet je dat ze dus al weer met een volgende boek bezig is. Iets met een hoofdpersoon die vroeg opstaat. Waar haalt die vrouw die drive vandaan? Haar productiviteit ligt zo hoog dat ik niet eens meer wist welk boek ik nu aan het lezen was.
De boeken lezen lekker weg, dat moet gezegd. Maar bij zo'n hoge productie is het toch lastig om origineel te blijven. En dat begin ik nu ook te proeven in haar boeken. Natuurlijk doet ze haar best maar je merkt dat het hier en daar niet goed uitgedacht is. Dat is jammer. Ik vind haar manier van schrijven modern. Ze schuwt geen moderne apparatuur in haar verhalen en dat leest fijn. Ook de snelheid die er vandaag de dag in de maatschappij heerst proef je wel eens in de verhalen terug. Maar er is niet zo heel veel diepgang. Misschien is dat lastig, ik denk het wel. Maar ik denk dat als Loes meer tijd neemt voor haar boeken dat zij dat ook aankan. Ik vind haar verhalen wel lekker om te lezen. Het is ook jammer als het boek uit is. Maar ik kan er niet uit komen of dat is omdat ik meer wil weten van de karakters of omdat het zo lekker snel leest.
Ik ga 'Glansrol" zeker lezen. Maar ik verwacht dat het gevoel het zelfde blijft.