Hollander

Zoals een goede Hollander betaamt doen we eerst en lezen we daarna pas de gebruiksaanwijzing of de instructie bij een opdracht. Zo ben ik dus ook. Was al dagen bezig om feeds aan te vragen of abonneren zoals het vakjargon wil. Ging het al bijna opgeven toen ik toch nog maar eens terug ging naar de 23-dingen-site. Dat was het slimste wat ik de afgelopen tijd gedaan heb want daar staat natuurlijk gewoon hoe het allemaal moet. Hoe eigenwijs en Hollands kan iemand zijn.
Uiteindelijk heb ik dus netjes de instructie gelezen, filmpjes bekeken. En vervolgens zonder enig probleem een reader gepakt. Dat ging heel snel, gewoon iGoogle. Me daarna lekker op een paar feeds getrakteerd. Ik heb ze gelezen. Gemarkeerd als gelezen. Hoe simpel, een kind kan de was doen. Dus mijn leermoment op deze zaterdagavond? Lees, lees, LEES voordat je ergens aan begint. Ik denk dat ik echt niet de enige ben die het op deze manier aanpakt. Bij de bieb moeten we daar erg op letten denk ik, als wij gaan uitleggen hoe iets werkt. Weet u er al iets van? Heeft u al instructie gehad of gelezen?
Ik heb echter geen feeds aangevraagd op het nieuws. Ten eerste lijkt me dat echt een overbodige actie. Die site's worden per minuut aangepast. Bij de Volkskrant zien we hoe laat een artikel is aangepast. Ik denk dat mijn reader zou vol stromen met berichten. Dan kun je volgens mij beter die site in je favorieten zetten. En dan openen als je er klaar voor zit.
Deze heb ik zelf bedacht. Precies goed voor een eigenwijze Hollander: geen gebruiksaanwijzing of instructie.

Boekensalon

Ok, dacht ik. Wees een grote meid en laat je abonneren op RSS feed. Want zo heet dat dacht ik. Ik bezoek de site van de boekensalon redelijk vaak. Het handige van RSS is dat het jou laat weten wanneer er iets nieuws op de site te lezen valt. De Boekensalon is een site waarop informatie te verkrijgen is over schrijvers. Ze pikken er steeds een uit en behandelen die. Deze week is het JD Sallinger, geen kleintje, dacht ik zo. Iets nieuws dus. Ook geven ze aan welke boeken er uit gebracht zijn; door wie en waar ze over gaan. Ook iets nieuws. Kortom een leuke site voor boek-o-fielen. En gepromoot door de bieb.
Ik heb hem net bezocht en heb me een rotje gezocht naar de knop voor de RSS. Ik wilde heel graag gewichtig doen en te zien krijgen dat er wat nieuws gepubliceerd was. Maar wat is er te vinden? Heel veel leuks maar geen RSS feed.  Volgens mij wel een logo maar als je daarop klinkt dan verschijnen er nog meer nieuwe boeken. Ik had me al netjes ingelogd maar toch geen feed-abonnementje. De twijfel sloeg weer toe, doe ik het nou toch weer verkeerd als goedgeaarde dertiger?
Wat ik wel heb gedaan is zoals we maandag geleerd hebben: een reactie geplaatst onderaan de site. Gevraagd waar de RSS feed was. Ben benieuwd of ik reactie krijg.
Grappig, in mijn kleutertijd afwachten bij de brievenbus of de kaart wel komt die je met de klas op de post hebt gedaan. In mijn tienerjaren afwachten of je wel een briefje terug krijgt van die hele leuke jongen bij je in de klas. In mijn twintigerjaren schrikken als je mobiel afgaat en dan maar zoeken in je tas en in mijn dertiger jaren wachten op een berichtje in je mail. Waar gaat dit heen? 
Abonneren op de RSS feed van mijn kleinkinderen?

ding 4 RSS

Vanmorgen hebben we de plenaire bijeenkomst gehad in de bibliotheek van Waddinxveen. Er is veel besproken en uitgelegd. Wat is er op de wereld toch veel informatie. Je gaat op zoek naar een onderwerp en krijgt daarbij en passent nog 10 links. Heb je het lef om die aan te klikken dan komen er nog meer links naar boven. Het komt me nu  voor als een kolkende zee waar wij in moeten gaan springen. Volgens Edo hebben vooral dertigers hier last van. Nu ben ik nog net een dertiger. Ik vraag me af hoe het voor de veertigers onder ons is. Ik wil inderdaad niet alles weten maar eigenlijk ben ik wel nieuwsgierig vandaar dat mijn naam ook Aagje is.  Gelukkig blijkt dat er meer mensen hier last van hadden want er is RSS!!
Ik krijgt het gevoel dat dit een reddend middel is. Een boei. Klik aan waar je van op de hoogte wil blijven en dan heb je de keuze om het wel of niet te bekijken. Edo beschreef dat het in banen leiden van de informatie was. Ik zie het voor me als het begeleiden van water door een sluis.
In de bibliotheek staat er natuurlijk ook een schat aan informatie maar daar raak ik niet door overspoeld. Ik bepaal zelf of dat boek open gaat. Is dit ook het geval bij RSS? Edo zegt van wel. Maar voelen wij, dertigers, ons niet verplicht om alles te lezen of te openen?
Ik ga een poging wagen. Kom daarna weer terug.