Ding 10!!!

Ja, ik heb het ook gehaald. Ik heb ook mijn ontdekkingstocht in het Web 2.0 afgerond. Ik vond het een geweldige ervaring. Er ging, natuurlijk virtueel, een wereld voor mij open. Mijn oudste zoon vond het cool dat ik wat deed. Vooral het weblog en de googledocs. Mijn familie vond het allemaal abracabra. Eigenlijk is het allemaal keuzes, delen, taggen, wachtwoorden, emailadressen.  Een aantal van mijn (andere) collega's waren onder de indruk van wat er allemaal kan op dat nieuwe web. Maar ik heb ze verzekerd dat als je er eenmaal mee bezig bent dan gaat het allemaal vanzelf.
Maar dat is niet helemaal waar. Bij het Flickr-ding zat ik even in een diep dal. Maar dat was het dan ook. Ik heb de keuze gemaakt omdat lekker in het dal te laten liggen. Die foto's doe ik op mijn manier. Dat is ook een keuze. Het mobiele netwerk is nog niet voor mij weggelegd. Dat is nog even toekomstmuziek.
De al gemaakte muziek was een leuk speledingetje. Net als de filmpjes.
Wat het spelen met Web 2.0 ook voor elkaar heeft gekregen dat we al team met iets bezig waren. Het delen is op Web 2.0 een groot goed. Je communiceert als het allemaal wil lukken heel gemakkelijk met elkaar. Dit was een goede voeding voor de teamspirit.
Voor mij persoonlijk was het een verrijking. Als deze cursus niet was aangeboden dan had ik nooit dit allemaal gezien. Ik was zelf niet op zoek gegaan. Het was toch ook wel een beetje spannend. Ik wilde graag zien wat de kinderen op de computer doen naast het gamen. Hoe komen ze anderen tegen en op welke manier kun je jezelf beschermen. Dat was een belangrijk ding voor mij. Maar hoe kan ik die nieuwe media voor mijzelf bruikbaar maken? En daarnaast en zeker niet onbelangrijk: hoe intergreer je de bibliotheek in dit web? Ik denk dat het wel heel belangrijk is dat we de bibliotheek in de picture houden. Er staat een schat aan informatie op het web maar ook in de bieb. Die moeten we niet achter slot en grendel zetten. Houd het openbaar. Het staat in onze bedrijfsnaam. Alleen op die manier houden we de klanten. Laat ze de computer gebruiken bij het zoeken van een  boek. Wat dacht je van zo'n Albert Heijn-app bij het binnen komen van de bieb? Alle tijdelijke informatie in een klein scherm en daarna wijst het apparaat waar je je favorite schrijvers kunt vinden! Lijkt me geweldig.
Al met al heb ik ondanks mijn computercrashes veel plezier beleeft aan deze cursus en ik zal nog veel Dingen gebruiken. Tot ziens op het web!

Dit was Aeghje van Enkhuysen, het eerste nieuwsgierige meisje beschreven in de nederlandse literatuur. Ik weet nu heel veel en kan terug gaan naar mijn eigen naam.
Marion Vervoort

Het vergeten ding, ding 7 social networks.

Een terechte opmerking, heb je ding 7 overgeslagen? Nee, hoe zou ik dat nou kunnen doen? Het is het meest gebruikte en besproken ding. Op verjaardagen, op school, op de televisie en in de krant. Het houd maar niet op. In Nederland kent men Hyves en Facebook. Ik vind het geweldig dat er een paar mensen zijn geweest die dit bedacht hebben en dat de hele wereld er mee aan de haal gaat. Het is het personifiseren van de virtuele wereld. Tolkien zou er stil van worden. Een hele wereld kunstmatig gemaakt en in stand gehouden. Iedereen die meedoet is een eigen individu en laat dit ook zien. Jammer genoeg zijn de karakteristieke kenmerken zoals Tolkien ze gebruikt niet terug te vinden. Da's wel een klein dingetje waar eigenlijk niet zoveel mensen zich aan storen.
Ik zie het aantal vrienden op de pagina's van mijn kinderen. Ik ben dan heel gelukkig dat die niet allemaal op hun verjaardagen verschijnen. Het woord "vriend" krijgt voor mij toch wel een andere betekenis. Ik denk voor de jongeren ook. De echte betekenis van dit woord is niet echt meer in zwang. Want ze treffen elkaar online en niet meer live. En daar zit het verschil. Online is het heel lastig gevoelens tonen en aanvoelen, live gaat dat weer een heel stuk beter. Live is het lastig problemen te bespreken, online is dat dan weer in het voordeel. Dus er is voor beide wat te zeggen.
Weer die keuze, gaan we via Hyves of toch maar lekker op het terras met elkaar chatten of kletsen? Ik zou het wel weten. Doe maar dat terras.
Voor de bibliotheek kan social networks wel eens een leuke binnenkomer zijn. Kijk eens wat er is gebeurd bij de 4 en 5 mei viering? Hoeveel mensen hebben dat symbooltje bij hun foto neergezet? Misschien is pink ribbon de volgende of het logo van de bieb. Ik lees, jij ook?
Waarom leek ik dit ding nu te zijn vergeten? Vanwege de brug. Die brug in Waddinxveen die naar beneden kwam! Er is ons verteld wat de blokken met woorden betekenen op de startpagina van Hyves. Toen ik die pagina opende, zag ik het woord hefbrug. Ik werd nieuwsgierig omdat ik dat een erg onhyves woord vond. En wat schertst mijn verbazing? U begrijpt: ik was even afgeleid....

muziek, ding 20 alweer

Muziek, geweldig om te horen tijdens het werken. Vroeger tijdens het leren van mijn examens moest de muziek uit. Volgens mijn moeder kon je je dan niet concentreren. Volgens mij omdat ik me meer met de tekst van U2 bezig hield dan met mijn geschiedenis. Inmiddels is de muziek van U2 al zo'n beetje geschiedenis dus zou het nu niet meer zoveel uit maken. Vandaag de dag heb ik de hele dag een razend oud medium aan staan: de radio. Er is ergens in een studio iemand die voor mij kiest. Hij bepaald wat ik hoor. Meestal is het goed en als het echt naar herrie neigt dan zet ik de radio uit. Dat vind ik heel relaxed.
Wat zie ik nu gebeuren? De jongeren, hebben oortjes in hun oren en maken onder oorverdovende muziek hun werkstukken op de computer. Hyven, chatten en surfen dat het een lieve lust is. Hebben onderwijl hun favoriete muziek in hun oren klinken. Het verschil is dat zij zelf kiezen waar ze naar luisteren. Zij zoeken hun eigen favorite muziek op of kijken bij de playlists van hun vrienden.  En zetten het nooit uit.
Het komt dus weer neer op keuzes maken. Heb je je keuze uiteindelijk gemaakt dan moet je hem vastleggen om het te onthouden, te delen en te gebruiken om je werk, weblog en ander moois muziekaal te ondersteunen.
Weer de keuze: is dit voor mij een leuk ding. Wat betreft de muziek, ja, maar misschien tijdelijk want omdat ik niet mocht leren met muziek aan is het voor mij af en toe wel eens moeilijk om te concentren op mijn werk met muziek aan. Een andere keuze; is dit iets voor de bibliotheek? Persoonlijk denk ik dat wij als bieb hier niet zo veel mee kunnen. Op de muzikale website's zie je zo'n compleet andere wereld dat ik vind dat we dat aan anderen overlaten. Laten wij ons lekker houden bij de boeken. Ebooks of papieren boeken mij om het even. Misschien zeg ik nu compleet fouts maar ik vind eigenlijk schoenmaker blijft bij je leest. Misschien is een ondersteunend liftmuziekje bij het online verlengen van je boek wel grappig. Maar verder zou ik zeggen niet doen.