Ik was nieuwsgierig naar dit boek nadat ik het verhaal van Annie MG Schmidt op luistercd gehoord had. Ook heb ik Sonny boy gelezen. Beide boeken verhalen over waargebeurde feiten. Sonny Boy zou je misschien een historische roman kunnen noemen. Jagtlust is dat niet. Ook Anna niet. Anna gaat over het leven van Annie MG Schmidt, Jagtlust gaat over een huis. Deze laatste verhalen zijn wetenschappelijk onderbouwd. En ook zo geschreven. Sonnyboy leest als een verhaal. Zoals ik het heb begrepen is Jagtlust het debuut in deze stijl. En ik merk duidelijk een ontwikkeling. In Jagtlust wordt er beschouwend geschreven en vaak terug gegrepen naar de documenten waar Annejet haar informatie vandaan haalt. In Anna wordt het al meer een verhaal en Sonnyboy leest als een echt verhaal. Bij dat boek besefte ik me niet eens dat dit weleens echt gebeurd zou kunnen zijn. Op deze manier komt de geschiedenis beschreven in het boek op een makkelijke manier bij de gemeenschap terecht en weet iedereen hoe het in werkelijkheid gegaan is. Lijkt mij een belangrijke stap. Over het algemeen zijn de mensen niet echt geinteresseerd in geschiedenis.
Jagtlust zelf: Een huis in Blaricum waar de mensen wonen die zich anders wanen dan de rest van het dorp. Het zijn rijke kinderen van kunstenaars. Zij zijn bevriend met mensen die later grote namen worden. Soms zijn het al grote namen als ze voor het eerst een voet in dat huis zetten. Mensen zoals Remco Campert, Gerard Reve, Rijk de Gooyer heb ik met verbazing langs zien komen. Ook de dichter Roland Holst. Wat leuk is: we kennen hun werk maar zien ze niet echt als levende personen die ze zijn (geweest). Dat maakt het leuk om het te lezen. Ik kende de bewoners van het huis niet van naam. Wel hun bezoekers. Hun leven speelt zich af in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. Dat geeft aan dat het met de vastgestelde manier van leven gedaan was binnen de muren van Jagtlust. Drank en drugs werden veelvuldig gebruikt en er was een chronisch te kort aan eten en geld. Bijzonder om te lezen dat er echt mensen waren die echt zo leefden en dat het niet een verzinsel voor een soap op televisie was.
Ik heb dit boek gelezen omdat ik nieuwsgierig ben hoe een historische roman geschreven werd. Gewoon gebaseerd op de echte feiten. Hoe dat in een verhaal omgezet kan worden. Ik vind boeken waar je iets van kunt leren geweldig. De algemene ontwikkeling wordt zeker gevoed met de boeken van Annejet van der Zijl en dat vind ik leuk.
Aanrader? Alleen als je net zoals ik er in geinteresseerd ben. Het leest niet makkelijk of snel. Dit boek is geen bestseller maar wel prijswinnend. Ben blij dat ik het gelezen heb.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten