Deze mevrouw is al op leeftijd en dat beseft ze. Dit boek lijkt autobiografisch. Ze beschrijft op treffende wijze dat het niet leuk is om buiten de maatschappij geplaatst te worden. Als ik het zo lees, denk ik natuurlijk. Maar in de praktijk sta ook ik er niet altijd bij stil dat deze mensen ook wensen, gevoelens en lusten hebben. Wat nou als je voorbij gelopen wordt vanwege je leeftijd. Dat is akelig frustrerend. Eigenlijk was dit wel een leermoment voor mij. Natuurlijk weet ik het wel maar handel er niet altijd naar. Het is net als met kleine kinderen daar wil je ook het beste voor en dat regel je gewoon. Is misschien niet altijd wenselijk voor ouderen. Hoe Groult deze frustratie aan de dag legt is geweldig.
Wij leven in een wereld van keuzes maken. Wel of geen weblog, wie volgen, welke feeds wil ik krijgen? Wat voor baan, fulltime, partime? Wil ik makkelijk eten of doen we het uitgebreid. Keuzes te over. Alle keuzes worden ook geaccepteerd als je maar een moderne keuze maakt. State of the art, nieuwerwets of geef het maar een naam. Maar wat als je nu een keuze maakt voor oud, vertrouwd en goed te begrijpen. Waarom een inductiekookplat als die elektrische voor jou net zo goed is? Dat wordt niet gemakkelijk geaccepteerd. Wat nou als je een gebruiksvriendelijke computer wil? Die zijn niet zomaar te vinden maar mogen blijkbaar niet gevonden worden. Nee, het moet nieuwerwets en nog meer.
Dit boek combineert oud en nieuw. En dat is een goeie combi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten